Deel dit artikel

in cold war freud. psychoanalysis in an age of catastrophes hercontextualiseert de duits-amerikaanse historica dagmar herzog de turbulente ontwikkeling van de psychoanalyse in de periode na de tweede wereldoorlog. pendelend tussen de verenigde staten en west-europa schetst ze niet alleen de hoogdagen én de val van de amerikaanse psychoanalyse, maar ook de heropstanding van de duitse psychoanalyse tijdens de koude oorlog.

Freudismen. De turbulente lotgevallen van de naoorlogse psychoanalyse

Jens De Vleminck

Als het beeld van de feniks die uit zijn as oprijst op één figuur uit de recente westerse ideeëngeschiedenis van toepassing is, dan is het wel op Sigmund Freud. Naast zijn blijvende impact op de populaire cultuur stellen we op geregelde tijdstippen een heropleving vast van de zogenaamde ‘Freud Wars’, die in de jaren 1990 uit de Verenigde Staten zijn overgewaaid. De laatste Europese opflakkering van dit mediagenieke ‘Freud-bashen’ vond een tiental jaren geleden plaats naar aanleiding van het spraakmakende Livre noir de la psychanalyse, onder redactie van Catherine Meyer (2005). Tot ergernis van deze en andere notoire Freudhaters resulteerde de vrijgave van nieuw materiaal uit de Amerikaanse Sigmund Freud Archives echter in prikkelend nieuw onderzoek naar de boeiende (receptie)geschiedenis van de psychoanalyse. Getuige daarvan een handvol frisse, intellectuele Freudbiografieën van onder anderen Adam Phillips (2014), Elisabeth Roudinesco (2014) en Joel Whitebook (2017). Freud verschijnt hierin allerminst als een solitair genie, maar als de grondlegger van een uiterst diverse psychoanalytische traditie.

Het vervolg van deze tekst lees je in de papieren versie van Karakter 62. De volledige versie verschijnt later online.
Deel dit artikel
Gerelateerde artikelen