Deel dit artikel

de media overspoelen ons met de ene na de andere voedingshype. zo roepen verschillende populaire diëten – vaak mee aangeprezen door celebrities – op om zo weinig mogelijk koolhydraten en dus vooral eiwitten en vetten te consumeren. dergelijke adviezen berusten al te vaak op sterke vereenvoudigingen van wetenschappelijke inzichten, waarbij men de complexe relatie tussen gezondheid en voeding uit het oog verliest. het gebrek aan eenduidig voedingsadvies zorgt bij vele consumenten en patiënten dan ook voor grote verwarring.

Voeding en wetenschap: de media, de hypes, de mythes

Christophe Matthys

In nummer 56 van Karakter (september 2016) verwees collega Dominique Bullens naar het fameuze citaat van Toon Hermans waarin hij stelt dat er maar twee soorten diëten bestaan: ‘die-eet’ en ‘die-eet-niet’. Het grapje impliceert een sterke polarisering, en zo belanden we meteen in de kern van het voedingsdebat, waar nuancering heel vaak achterwege blijft.. Het gebrek aan nuance werd vorig jaar mooi omschreven door Wouter Deprez in zijn column in De Standaard, getiteld ‘Patat’, waarin hij zowaar de Vlaamse patattenoorlog beschrijft die de consument met lege handen en een verward hoofd achterlaat.

In de laatste dertig tot veertig jaar werd elke ingrediënt op ons bord wel eens geassocieerd met de meest positieve of negatieve gezondheidseffecten

Onze voeding bestaat biochemisch gesproken uit suikers (koolhydraten), eiwitten (proteïnen) en vetten (lipiden), met wat vitaminen en sporenelementen erbij. In de laatste dertig tot veertig jaar werd elke ingrediënt op ons bord wel eens geassocieerd met de meest positieve of negatieve gezondheidseffecten. Sinds de jaren 1970-1980, toen een verhoogde LDL-cholesterol in verband werd gebracht met het ontstaan van hart- en vaatziekten, ontstond de idee dat een gezond voedingspatroon een ‘laag vet’-voedingspatroon moest zijn. Het vet werd vervangen door koolhydraten, meer specifiek door enkelvoudige suikers (sucrose of tafelsuiker, fructose of fruitsuiker, galactose). Het laagvetdieet werd door de meest uiteenlopende overheidsinstanties aangeraden. Natuurlijk kwam er meteen ook een tegenbeweging op gang. Verschillende diëten, zoals de Atkins-, paleo- en Dukandiëten doken in snel tempo op, en werden – meestal ondersteund door een aantal celebrities – zeer snel populair. Deze diëten roepen op om zo weinig mogelijk koolhydraten en dus vooral eiwitten en vetten te consumeren.

Het vervolg van dit artikel lees je in de papieren versie van Karakter 59. De volledige tekst verschijnt later online.

Deel dit artikel
Gerelateerde artikelen