TIJDSCHRIFT VAN WETENSCHAP

ESSAY

Techmiljardair Peter Thiel gelooft niet in de democratie, maar wél in de komst van de Antichrist. Hij investeert in technologieën die de toekomst van oorlogvoering vormgeven en bracht de Amerikaanse vicepresident J.D. Vance naar het centrum van de Amerikaanse macht. Minder bekend is de filosofische bron van zijn wereldbeeld: een obscure Franse literatuurwetenschapper. Bepaalt diens werk de koers van de wereldpolitiek?

Peter Thiel: Van Trump 2.0 tot de Antichrist

Wat hebben Silicon Valley, Trump 2.0 en de Antichrist met elkaar gemeen? Het antwoord leidt naar één man die de afgelopen jaren geregeld de krantenkoppen haalde: techmiljardair Peter Thiel. Thiel, medeoprichter van PayPal, kwam voor het eerst in het vizier doordat hij Donald Trump al in 2016 openlijk steunde. Meer recent gaf hij een reeks lezingen over de Antichrist, wat zoveel controverse veroorzaakte dat het Vaticaan zich expliciet distantieerde van zijn opvattingen over het einde der tijden. Zowel religieuze als politieke waarnemers stellen zich dezelfde vragen: wie is Peter Thiel? Wat drijft hem? En bestaat er een samenhangende logica die zijn technologische investeringen, zijn radicaalrechtse politieke visie en zijn apocalyptische wereldbeeld met elkaar verbindt?

Op het eerste gezicht is die rode draad moeilijk te vinden. De investeringen van Silicon Valley lijken immers moeilijk te verzoenen met fundamentalistisch christelijke overtuigingen. Als miljardair die zijn fortuin vergaarde met PayPal en als eerste externe investeerder in Facebook wordt Thiel doorgaans beschouwd als een rechtse libertariër: een durfkapitalist die zich verzet tegen overheidsingrijpen dat zijn visie op technologische vooruitgang zou kunnen vertragen. Maar de man is niet voor één gat te vangen. Als transhumanist richt hij zich op een toekomst voorbij biologische limitaties, als zelfverklaarde dwarsdenker op de verspreiding van zogenaamd originele ideeën, en als accelerationist op het versnellen van technologische disruptie.

Thiel is gericht op de toekomst, maar wordt geplaagd door zijn eigen sterfelijkheid. Hij noemde de dood ooit een ‘programmeringsfout’ en liet vastleggen dat zijn lichaam na zijn overlijden cryonisch bewaard mag worden. Paradoxaal genoeg heeft zijn transhumanistische geloof in technologie zijn geloof aangewakkerd en hem richting christelijke opvattingen over redding gestuurd. Mocht die ‘programmeringsfout’ zijn leven op aarde beëindigen, dan zal volgens zijn redenering de wederkomst van Christus zijn ziel in de hemel redden, tenminste als de Antichrist hem niet eerst te pakken krijgt.

Het vervolg van dit artikel leest u in de papieren versie van Karakter. De volledige tekst verschijnt later online.

Dit artikel verscheen in Karakter nr. 95 · Creative Commons BY-NC-ND