Deel dit artikel

sinds de jaren 1970 kende het toerisme in venetië een explosieve groei. de stad is intussen een van de meest bezochte plekken van de wereld geworden. maar het toerisme heeft de demografische en economische ontwikkeling van de stad niet bevorderd, integendeel. dat toerisme niet altijd een onvoorwaardelijke boost voor een stedelijke samenleving betekent, is een gedachte die nog niet zo lang geleden vorm heeft gekregen.

Toerisme op drift. Over het ‘Venetiësyndroom’

Jan van der Borg

In 2012 verscheen er een ingetogen documentaire van de jonge Italiaanse filmmaker Andreas Pichler met als titel Das Venedig Prinzip, voor de Angelsaksische markt vrij vertaald als The Venice Syndrome. In deze documentaire laat Pichler een viertal inwoners van Venetië aan het woord: een schrijfster, een gepensioneerde gondelier, de eigenaar van een klein verhuisbedrijf over water en een makelaar. Een dwarsdoorsnede van de bevolking, als het ware. Ze worden in de film van dichtbij gevolgd in hun dagelijkse leven en ze vertellen ogenschijnlijk zonder strak draaiboek stukje bij beetje hoe het nu eigenlijk is om in zo’n bijzondere stad te wonen en te werken. Twee zaken worden al snel duidelijk in de verschillende anekdotes die de revue passeren. Ten eerste blijkt het allesbehalve makkelijk om in La Serenissima te wonen en te werken. Ten tweede is een groot deel van de complicaties waar de hoofdrolspelers dagelijks mee te maken krijgen volgens hen voor een belangrijk deel toe te schrijven aan de explosieve groei van het toerisme waar de stad al sinds het begin van de jaren 1970 mee wordt geconfronteerd.

Het vervolg van dit artikel lees je in de papieren versie van Karakter 60. De volledige tekst verschijnt later online.
Deel dit artikel
Gerelateerde artikelen